دبیر انجمن فرهنگی مهرپادین مهریز گفت: مجموعه ی تاریخی مهرپادین ، مشتمل بر آثار ارزشمندی چون گرمابه، مسجد جامع، امام زاده(کُشته خانه)، قلعه، آب انبار و بازارچه می باشد که در روزگار فرمان فرماییِ آل مظفر (سده ی هشتم هجری قمری) پی ریزی شده و مرکز محله ی مهرپادین را شکل می داده اند. البته زمان پیدایش محله ی مهرپادین- به مثابه ی هسته ی آغازین شهر مهریز- بسیار پیش تر از دوران آل مظفر بوده و بنا به شهادت متون تاریخی، به روزگار انوشيروان شاهنشاه دادگرِ ساساني (531- 579 ميلادي) باز می گردد.

دکتر یزدانی راد  بیان داشت: محمد مفيد مستوفي بافقي (نویسنده ی سدة يازدهم هجري قمري) در اثر خود موسوم به جامع مفيدي در این باره چنين مي نويسد: «... چون مهرنگار [دختر انوشيروان] مالك الرقاب يزد گرديد، عاملان نصب فرمود و عمال را مأمور ساخت كه بنايان و مقنيان كه از ممالك به يزد آورده اند به عمارت و احداث قنوات مأمور گردانند. از آن جمله در 8 فرسخي شهر، ديهي وسيع ساختند و آن را به نام خود منسوب كرده و اكنون آن قصبه را مهريجرد [مهریز کنونی] مي خوانند و قناتي جاري ساخته، مهرپادين نام گذاشت و نيز در آن محل، محله اي عالي ساخت (و) به مهرآباد موسوم گردانيد».

وی ادامه داد: در کنار این آثار ارزشمند، برخی وقایع تاریخی و باورهای اسطوره ای با مجموعه تاریخی مهرپادین پیوند یافته اند- از آن جمله، واقعه ی تهاجم افاغنه (حادثه «کشته خانه») و نیز افسانه ی «چهل دخترون»- که بر اهمیت و جایگاه این مجموعه به عنوان بخشی از تاریخ و میراث کهن این سرزمین می افزاید.

این فعال میراث فرهنگی مهریز بیان داشت: واقعه ی تهاجم افاغنه به مهرپادین بیانگر گوشه ای از حوادث و فجایعی است که در پیِ تاخت و تاز افاغنه به سرزمین ايران، در پایان عصر صفوی رخ داده و یادی از آنها در متون تاریخی و غیر تاریخی نیامده است. داستان این فاجعه بنا به روایت برخي از سكنه كهنسال مهرپادين (به نقل از پدرانشان) چنین است: در پيِ هجوم افاغنه، اهالي مهرپادين با دارايي هاي خود در قلعه قديم مهرپادين (حسينية ارشاد فعلي در مجموعة تاريخي مهرپادين) متحصن شده و از تسليم شدن به افاغنه خودداري مي كنند. در نهايت مهاجمان معاویه خو با سوء استفاده از ايمان دينيِ مردم، به پاره آجري پيچيده شده در پارچه- در عوض قرآن مجيد- سوگند ياد مي كنند كه در صورت تسليم شدنِ مردم، متعرض جان و ناموس ايشان نگردند. مع هذا، با خروج مردم از قلعه، مهاجمان دست به غارتگري و قتل عامي گسترده مي زنند كه آثار اين كشتار، در پيِ عمليات عمرانيِ چند دهه پيش بر روي اين مجموعه، بصورت اجساد فراوان و درهم زنان و مردان و كودكانِ جامه بر تن، در محلي از اين مجموعه كه موسوم به «كشته خانه» است، ديده شده است.

دکتر یزدانی راد اظهار داشت: افسانه ی «چهل دخترون» نیز به گونه ای دیگر بیانگر روزهای سختی است که مهرپادین به خود دیده است. بر اساس روایت عامه ی مردم، در پیِ تهاجم مغولان به مهرپادین، گروهی از دختران محل که خود را در محاصره ی دشمنِ بیگانه می بینند از خداوند درخواست می کنند تا به منظور حفظ عفت و پاکدامنی شان، آنها را از چشم مهاجمان خدانشناس پنهان سازد؛ درخواست ایشان پذیرفته می شود و بنا به اراده ی خداوند، زمین دهان گشوده و آن چهل دختر را در کام خود فرو می برد.در واقع، امروزه در میان مردم مهریز (خصوصاً کهنسالان) «مجموعه ی تاریخی مهرپادین» بیش از آن که بدین نام مشهور باشد، با نام «چهل دخترون» و «کشته خانه» شناخته می گردد.

وی با اعلام این خبر که مرمت این مجموعه در حال حاضر آغاز شده است اظهار داشت: امید که ساماندهی و بهره برداری از گرمابه ی مهرپادین، نقطه ی آغازی باشد بر رونق دوباره ی این مجموعه ی کهن و ارزشمند که روزگاری قلب مهریز و مهریجرد در آنجا می تپیده است.